سهیــــــــــلا خانوم

با همه فطرتمان به تو عشق می ورزیدیم

                   و با همه وجودمان بی تاب آمدنت بودیم

                            عشق تو با سرشتمان عجین شده بود و آمدنت طبیعی ترین و شیرین ترین نیازمان بوداما

اما کسی به ما نگفت که چه گلستانی می شود جهان وقتی تو بیایی...

       همه پيش از آنكه نگاه مهر گستر و دستهاي عاطفه تو را توصيف كنند

شمشير تو را نشانمان دادند

         آري براي اينكه گل ها و نهال ها رشد كند بايد علف هاي هرز را وجين كرد و اين جز با داسي برنده و سهمگين ممكن نيست 

                    آري براي اينكه مظلومان تاريخ نفسي به راحتي بكشند بايد پشت و پوزه ظالمان و ستمگران را به خاك ماليد

                           آري براي اينكه عدالت بر كرسي بنشيند هرچه سرير ستم آلوده سلطنت را بايد واژگون كرد و به دست نابودي سپرد

             و اينها همه همان معجزي است كه تنها از دست تو بر مي ايد و تنها با دست تو محق مي شود 

پس بيا ...

بيا اي گل نرگس...